Berichten met tag ‘controle’

De maakbare mens

in column

Als braaf kind van het postmodernisme ben ik altijd een beetje kritisch over het ‘maakbaarheidsgeloof’ dat het fundament vormt voor de moderne samenleving. Het is allemaal mooi hoor, die wolkenkrabbers en iPhones en chemokuren, maar hoe weten we zo zeker dat we van vooruitgang kunnen spreken? Zijn we als mensheid echt verder of beter af… lees verder

Vasten

in column

Al zo lang ik mij kan herinneren doe ik fanatiek mee aan de vastentijd. Dat begon als kind met niet snoepen en ontwikkelde zich in de loop der jaren steeds verder tot een bijna (of een keer zelfs volledig) celibataire leefwijze. Geen alcohol, geen koffie, geen snacks. Als mensen vroegen waarom ik het deed, vond… lees verder

Cynisme

in column

Het is gebeurd, ik ben ten prooi ben gevallen aan het cynisme. Lange tijd heb ik de druk weten te weerstaan; ik wilde ergens in geloven, ergens voor gaan. Ik vond het ook prachtig als mensen dat deden, al geloofden ze in iets waar ik met mijn hoofd totaal niet bij kon. Ergens in geloven… lees verder

Alcohol

in gedachten

Het vervelendst aan vasten op alcohol en drugs vind ik dat ik ineens controle over mijn leven heb. Ik maak verstandige keuzes, zorg dat ik goed uitgerust ben, probeer oprecht bij te lopen met m’n studie. Ik hou helemaal niet van controle. Ok, een beetje is misschien wel handig, maar als je de controle niet… lees verder

Verlos mij, Tyler

in overige

Een overweging bij Fight Club, voorgedragen bij ‘Voor het stappen gaan’ op vrijdag 12 februari 2016 (disclaimer: lang verhaal – klik hier als je iets korts wilt lezen.) Het kind ging samen met de engel op weg en de hond kwam achter hen aan. Het is een zin die in de Bijbel staat. Het is… lees verder

De gelukkige verliezer

in overige

‘Hé hallo!’ roept de zanger (blijkbaar hoort of ziet niemand hem). ‘Kijk me eens het gras zien groeien’ (niet zo vreemd dus, dat niemand hem ziet). ‘En iedereen maar denken da’k niks doe’ (op dit moment begeeft de zanger zich op een nog nader te bepalen positie op de lijn tussen ‘dorpsgek’ en ‘totaal wereldvreemd’).… lees verder

Even helemaal niets

in column

“Lekker hè, die vakantie. Even helemaal niets.” Ik hoor het m’n moeder zo zeggen tegen de langslopende buurvrouw terwijl ze ondertussen de was ophangt, m’n broertje aanspoort om nu eindelijk de hond eens uit te laten én die ochtend al een heel boek heeft uitgelezen. Zelf verzucht ik soms ’s avonds tegen mijn huisgenoten: “Ik… lees verder